Labradory – informacje

Przyjmuje się, że pochodzący z Kanady labrador retriever wywodzi się od psa świętego Jana, ukształtowanego w Nowej Funlandii w XVIII wieku.

Na początku XIX wieku psy świętego Jana trafiły drogą handlową do Anglii i były tam krzyżowane z innymi miejscowymi rasami, między innymi z europejskimi pointerami. Dało to początek dzisiejszym labradorom – dlatego, mimo że „materiał hodowlany” został przywieziony z Kanady, to właśnie Anglia stała się krajem ukształtowania labradora retrievera. Nazwę nadał rasie w 1887 roku jej wielki miłośnik lord Malmesbury. 7 lipca 1903 rasa labrador retriever została oficjalnie uznana przez brytyjski Kennel Club.

Predyspozycje

Wykorzystywany w przeszłości jako pies myśliwski (do aportowania zarówno z lądu, jak i z wody) charakteryzuje się grubą skórą oraz sztywną „nieprzemakalną” sierścią. Doskonale czuje się w wodzie, nawet w niskich temperaturach.
Ze względu na dobry węch bierze również udział w polowaniach jako pies tropiący na śladzie, a bardzo dokładna pamięć wzrokowa pozwala mu na odtworzenie nawet kliku miejsc, w których upadły zestrzelone ptaki (marking).

Wszechstronny labrador retriever sprawdza się jako pies pracujący w trudnych warunkach (np. w lawiniskach, gruzowiskach), ale potrafi być również delikatnym „terapeutą”, gdy pracuje z dziećmi lub osobami niepełnosprawnymi. Zawsze skory do zabawy i tryskający energią wymaga jednak zaspokojenia wszystkich potrzeb wynikających z predyspozycji i historii swojej rasy, a przede wszystkim łagodnej konsekwencji w szkoleniu.

Wyjątkowo utalentowany

Silna budowa, odwaga, zamiłowanie do wody… labrador retriever ma wiele cech fizycznych i psychicznych, które sprawiają, że jest doskonałym psem pracującym. Wytrzymałość połączona z dobrze rozwiniętym zmysłem wzroku oraz niespotykaną zdolnością zapamiętywania sprawiły, że labradory znalazły się także w czołówce ras użytkowanych jako przewodnicy osób niewidomych. Sprawdza się nie tylko jako pies myśliwski, aportujący zwierzynę, ale także jako pies ratowniczy. Dzięki niezwykle wrażliwemu zmysłowi węchu, labrador używany jest między innymi przy wyszukiwaniu ofiar na lawiniskach i gruzowiskach.

Nieprzemakalna sierść

Włos u labradora jest twardy i krótki, a okrywa włosowa gęsta i przylegająca, doskonale chroniąca psa przed zimnem i wilgocią. Ponadto skóra labradora produkuje więcej wydzieliny łojowej (sebum) niż u psów innych ras, zapewniając nieprzemakalność: woda spływa po sierści jak po piórach kaczki.

Nasze Labki:

Joka
Ansari

Bri Bri
Daisy “Draka”